ΥΠΟΥΜΝΗΜΑ ΤΗΣ ΣΕΑΑΝ ΣΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ 14/10/2105
Αρχική Ανακοινώσεις Σ.Ε.Α.ΑΝ. ΥΠΟΥΜΝΗΜΑ ΤΗΣ ΣΕΑΑΝ ΣΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ 14/10/2105

ΥΠΟΥΜΝΗΜΑ ΤΗΣ ΣΕΑΑΝ ΣΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ 14/10/2105

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΑΝΑΠΗΡΩΝ (Σ.Ε.Α.ΑΝ.)

ΕΝΙΑΙΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΟΝΕΩΝ & ΚΗΔΕΜΟΝΩΝ ΑΜΕΑ

ΑΤΤΙΚΗΣ & ΝΗΣΩΝ

Χαλκοκονδύλη 37, Πλ. Βάθης, 2ος όροφος, τηλ:210-5221411

www.eskamea.gr, eskamea@otenet.gr

 

ΥΠΟΜΝΗΜΑ

ΠΡΟΣ: Τον Υπουργό Οικονομικών κ. Ευκλείδη Τσακαλώτο

Αθήνα 14/10/2015

Κύριε Υπουργέ, σας καταθέτουμε με το παρόν μας υπόμνημα αναλυτικά τα αιτήματα όπως μας ζητήσατε στη συνάντησή μας κατά την διάρκεια της μεγάλης κινητοποίησης αναπήρων, χρονίως πασχόντων, γονέων και κηδεμόνων στο Υπουργείο σας.

Εισαγωγικά σας καταθέτουμε κάποιες βασικές τοποθετήσεις του αγωνιστικού αναπηρικού κινήματος γι’ αυτά που βιώνουμε εμείς και οι οικογένειές μας τα τελευταία χρόνια.

1) Δεν μπορούμε να δεχτούμε να υπάρχει τεράστια εξέλιξη της επιστήμης και της τεχνολογίας, τέτοια επίπεδα παραγωγικότητας της εργασίας, τέτοιος παραγόμενος πλούτος και η ζωή του ανάπηρου από τα φτωχά λαϊκά στρώματα και της οικογένειας του, του λαού μας γενικότερα, να πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο.

2) Οι ανάπηροι της χώρας μας έχουν πληγεί βάναυσα από τις βάρβαρες αντιλαϊκές πολιτικές όλων των κυβερνήσεων προ κρίσης, πολύ περισσότερο μέσα στην κρίση και μέχρι σήμερα. Οι συνέπειες αυτών των πολιτικών είναι πολλαπλάσια οδυνηρές για τους ανάπηρους. Όσον αφορά τα περί εξαιρέσεων των αναπήρων από τα μέτρα που ανακοίνωναν οι διάφορες κυβερνήσεις ήταν άκρως υποκριτικά, γιατί τέτοιες εξαιρέσεις ούτε υπήρξαν ούτε υπάρχουν. Όταν χτυπιέται η μάνα μας, ο αδερφός μας, το παιδί μας, χτυπιόμαστε και εμείς.

3) Οι ανάπηροι, οι γονείς και κηδεμόνες, θεωρούμε άκρως προσβλητικά τα περί προσπάθειας της κυβέρνησης να βρει ισοδύναμα για να μην πλήξει τους ανάπηρους. Όπως είπαμε παραπάνω, όταν θίγεται η λαϊκή οικογένεια οι επιπτώσεις είναι πολλαπλάσιες στην οικογένεια που έχει ανάπηρο. Η δε προβολή τέτοιων αιτημάτων από κάποιες κρατικοδίαιτες συνδικαλιστικές ηγεσίες τις καθιστά συνένοχες στο έγκλημα που συντελείται στη ζωή των ίδιων των αναπήρων. Οι ανάπηροι με αξιοπρέπεια, το αγωνιστικό αναπηρικό κίνημα απόκρουσαν και θα αποκρούσουν κάθε προσπάθεια να χρησιμοποιηθεί η ευαισθησία του λαού απέναντι στους αναπήρους για να περάσουνε μέτρα που στο όνομα της στήριξης των κερδών των μεγαλοεπιχειρηματιών τσακίζουν ότι έχει απομείνει από τα εργασιακά, ασφαλιστικά, κοινωνικά δικαιώματα του λαού μας.

4) Τέλος, τα αιτήματα που καταθέτουμε είναι τα ελάχιστα και άκρως επείγοντα για να μπορέσει η οικογένεια του ανάπηρου, ο ίδιος ο ανάπηρος, στοιχειωδώς να τα βγάλει πέρα.

ΠΙΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΓΙΑ ΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗΣ:

· Καμία σύνταξη, και ιδιαίτερα οι συντάξεις αναπηρίας, να μην είναι κάτω από 600€. Είναι το κατώτερο επίπεδο συντάξεων που είναι ανεκτό για ένα συνταξιούχο, πόσο μάλλον για έναν ανάπηρο για να μπορέσει να τα βγάλει πέρα.

· Καμία περικοπή στα επιδόματα αναπηρίας και τις αναπηρικές συντάξεις. Επέκταση με βάση τις ανάγκες σε αυτούς που δεν έπαιρναν ως τώρα επίδομα όπως κωφούς, πάσχοντες με Αλτσχάιμερ και αυτούς με μέσα ποσοστά αναπηρίας. Τα υπάρχοντα επιδόματα αναπηρίας των 300 και 400€ καλύπτουν ένα μικρό μέρος από τις ανάγκες που προκύπτουν από την αναπηρία και αφορούν δαπάνες για φάρμακα, θεραπείες, τεχνολογικά βοηθήματα, για την ίδια επιβίωση του ανάπηρου και της οικογένειάς του. Για παράδειγμα για ένα παιδί με βαριά κινητική αναπηρία, η οικογένεια εάν έχει, δαπανά μέχρι και 700 ευρώ το μήνα μόνο για τις αναγκαίες θεραπείες, πέρα από αυτές που καλύπτει ο ΕΟΠΠΥ. Για ένα παιδί με αυτισμό οι δαπάνες αυτές φτάνουν μέχρι 1500 ευρώ το μήνα. Με βάση το 3ο μνημόνιο (σελ. 322-323), περικόπτονται οι δαπάνες του κρατικού προϋπολογισμού για την πρόνοια, άρα και τα επιδόματα, κατά 0,5% του ΑΕΠ, δηλαδή 900εκ€. Επιδόματα αναπηρίας στην χώρα μας παίρνουν με βάση τα στοιχεία του Υπ. Εργασίας κάτω από 160.000 ανάπηροι όταν οι βαριά ανάπηροι είναι πάνω από 500.000. Οι ανάπηροι και χρονίως πάσχοντες με μέσα ποσοστά αναπηρίας δεν έχουν κανένα επίδομα, καμιά παροχή. Απαιτούμε να μην γίνει καμία μείωση στις συντάξεις και τα επιδόματα. Δεν πάει άλλο αυτοί που δουλεύουν, που παράγουν με τον ιδρώτα τους τα πάντα γύρω μας, να μην μπορούν να εξασφαλίσουν μια ανθρώπινη σύνταξη. Πολύ περισσότερο όταν κάποιος που σακατεύτηκε στην δουλειά, υπονομεύτηκε η υγεία του να καλείται να ζήσει με 300 ευρώ το μήνα, ή ακόμα και με 87 ευρώ το μήνα, όπως προκύπτει με τον νέο τρόπο υπολογισμού των συντάξεων με βάση το 3ο μνημόνιο.

· 600€ επίδομα ανεργίας σε όλους τους ικανούς προς εργασία ανάπηρους, χρονίως πάσχοντες για όσο κρατάει η ανεργία. Η ανεργία στον χώρο των ΑΜΕΑ ξεπερνά το 95%. Το μεγαλύτερο μέρος από αυτούς είναι εξαθλιωμένοι ή ζουν στα όρια της εξαθλίωσης και εις βάρος της οικογένειάς τους. Γιατί στην ανάπτυξη που στηρίζει η σημερινή συγκυβέρνηση, αλλά και οι προηγούμενες, που έχει κριτήριο και στόχο την κερδοφορία και την επιχειρηματικότητα, ο ανάπηρος πετιέται στα αζήτητα. Όμως αυτός πρέπει να ζήσει και οφείλει το κράτος να τον εξασφαλίσει.

· Μαζικές προσλήψεις ΑΜΕΑ, γονιών και κηδεμόνων, με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστιστικά δικαιώματα.

· Καμία πληρωμή από ανάπηρους, χρονίως πάσχοντες αλλά και από όλο τον λαό για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Η υγεία του λαού δεν πρέπει να εξαρτάται από την τσέπη του, γι’ αυτό χρειάζεται αποκλειστικά δημόσιο, δωρεάν και υψηλής ποιότητας σύστημα υγείας. Ο ανάπηρος και χρονίως πάσχοντας σήμερα πληρώνει με διάφορους τρόπους, είτε είναι ασφαλισμένος είτε είναι ανασφάλιστος, για τα αναγκαία φάρμακα και θεραπείες που απαιτεί η φύση της αναπηρίας ή της πάθησης του. Για παράδειγμα ένας ασφαλισμένος χρονίως πάσχοντας δικαιούται μηδενική συμμετοχή στα φάρμακα μόνο για την κύρια νόσο. Όμως πληρώνει συμμετοχή ή ακόμα και εξολοκλήρου, για φάρμακα αναγκαία για δευτεροπαθή προβλήματα της νόσου ή για αντιμετώπιση παρενεργειών της βασικής φαρμακευτικής αγωγής. Τα ποσά αυτά φτάνουν τα 300, 500 και καμιά φορά και 1.000 ευρώ το μήνα. Με αποτέλεσμα πολλοί (π.χ. καρκινοπαθείς, σκλήρυνση κατά πλάκας κ.α.) να αναγκάζονται να κάνουν πλημμελή θεραπεία ή και να την σταματούν.

· Κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης, στα φάρμακα, στις εξετάσεις, στις θεραπείες και τεχνικά βοηθήματα. Γιατί δεν γίνεται το κράτος να φορολογεί την ανάγκη για την εξασφάλιση του φαγητού, του ρουχισμού, της θέρμανσης της οικογένειας ή την ανάγκη για φάρμακα και θεραπείες όταν για παράδειγμα οι εφοπλιστές δεν πληρώνουν ούτε 1€ φόρο για τα καύσιμα που χρησιμοποιούν στα καράβια τους και την ίδια στιγμή έχουν κι άλλες 54 φοροαπαλλαγές.

· Μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού ειδικής αγωγής ώστε να ανοίξουν τώρα όλα τα ειδικά σχολεία. Να καταργηθούν τα τροφεία.

· Να καταβληθούν τώρα όλα τα δεδουλευμένα των εργαζομένων στις υπηρεσίες πρόνοιας και ειδικής αγωγής. Βέβαια δεν είστε ο καθ΄ύλην αρμόδιος Υπουργός για τη χρηματοδότηση, όμως είστε υπεύθυνος και ως μέλος της κυβέρνησης αλλά και ως Υπουργός Οικονομικών. Γιατί λόγω της υποχρηματοδότησης το «κάθε φέτος και χειρότερα» στην ειδική αγωγή ισχύει και με το παραπάνω, ιδιαίτερα γι’ αυτήν την σχολική χρονιά που ξεκίνησε πριν ένα μήνα. Τα περισσότερα ειδικά σχολεία δεν άνοιξαν ακόμα και αυτά που άνοιξαν υπολειτουργούν, λόγω των τεράστιων ελλείψεων σε προσωπικό όλων των ειδικοτήτων και των προβλημάτων στην μεταφορά των μαθητών. Είναι πέρα για πέρα ρατσιστικό και προκλητικό να δίνονται εντολές στους διευθυντές των σχολείων να μην δέχονται τα βαριά ανάπηρα παιδιά λόγω των μεγαλύτερων απαιτήσεων σε προσωπικό για τη στήριξή τους. Για να ανοίγουν τα σχολεία για λίγους μαθητές με ελάχιστο προσωπικό για να μην εκτίθεται η κυβέρνηση με την εικόνα των κλειστών σχολείων. Οι γονείς επειδή δεν μπορούν να αφήνουν μόνα τους τα παιδιά στο σπίτι σταματάνε από τη δουλειά τους, χάνουν μεροκάματα και πολλές φορές εξαναγκάζονται σε παραίτηση ή απολύονται. Την ίδια στιγμή οι οικογένειες καλούνται να πληρώνουν όλο και περισσότερα από την τσέπη τους για τη συνοδεία και την παράλληλη στήριξη των παιδιών τους τόσο στη δημόσια γενική εκπαίδευση και ειδική αγωγή, όσο και στα ιδιωτικά κέντρα εκπαίδευσης και αποκατάστασης. Έχουμε φτάσει στο σημείο στα κέντρα ειδικής αγωγής που ανήκουν σε φιλανθρωπικές οργανώσεις (ή σε συλλόγους γονέων και κηδεμόνων) να πετιούνται παιδιά στον δρόμο επειδή οι γονείς τους δεν έχουν να πληρώσουν τα τροφεία που επιβάλουν οι διοικήσεις. Φέτος στο ίδρυμα ΠΑΜΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ για παιδιά με αυτισμό, στην ΠΕΓΚΑΠ και στην Εταιρεία Σπαστικών επιβλήθηκαν τροφεία 300 ευρώ το μήνα. Τα τελευταία χρόνια σ’ αυτά τα ιδρύματα «φιλανθρωπικού τύπου» λόγω της επιβολής τροφείων μειώθηκαν τα παιδιά που φοιτούν σ’ αυτά τα ιδρύματα πάνω από 60%, ενώ οι πάνω από 2000 εργαζόμενοι μένουν απλήρωτοι από 6 έως 12 μήνες, λόγω της μείωσης της κρατικής επιχορήγησης. Αυτή η κατάσταση που επικρατεί στην ειδική αγωγή απαιτούμε να αντιμετωπιστεί με τα παραπάνω αιτήματα για να εξασφαλιστεί η λειτουργία των δημόσιων ειδικών σχολείων και των κέντρων ειδικής αγωγής. Δεν πάει άλλο. Κι όλα αυτά όταν στην χώρα μόνο το 10% από τα 245.000 ανάπηρα παιδιά καλύπτονται από κάποια δομή της ειδικής αγωγής. Όταν ο τομέας της αποκατάστασης έχει αφεθεί στα χέρια των επιχειρηματιών.

Γι’ αυτό οι ανάπηροι, οι γονείς και κηδεμόνες τους πήραν μαζικά μέρος στη χθεσινή κινητοποίηση. Γι’ αυτό το αγωνιστικό αναπηρικό και το ταξικό κίνημα θα κάνουμε ότι περνάει από το χέρι μας ούτως ώστε η απογοήτευση και η απόγνωση να μετουσιωθούν σε απόφαση για συλλογικό, οργανωμένο αγώνα με γνώμονα την κάλυψη των σύγχρονων αναγκών μας. Για να μην περάσει το νέο νομοσχέδιο με τα προαπαιτούμενα του 3ου μνημονίου, για να καταργηθούν όλα τα μνημόνια και οι εφαρμοστικοί τους νόμοι για μια ανάπτυξη που στο κέντρο της θα είναι ο άνθρωπος και οι ανάγκες του κι όχι τα κέρδη των μεγαλοεπιχειρηματιών.

Η Γραμματεία της ΣΕΑΑΝ

Το ΔΣ του Ενιαίου Συλλόγου

 

Τελευταία Ενημέρωση (Παρασκευή, 16 Οκτώβριος 2015 20:23)